20 maja gościć będziemy dr hab. Julitę Dunalską i olsztyński oddział Polskiego Towarzystwa Hydrobiologicznego (Kawiarnia Moja, godz. 17.30).
"Spotkania z nauką wzbudzają tak duże zainteresowanie, że są już atrakcjami nawet mniejszych miast np.: Olecka, Nysy, Cieszyna czy Piły. W 2009 roku w Polsce zorganizowano 29 festiwali nauki. Były wśród nich tak znane już wydarzenia jak: Festiwal Nauki w Warszawie, Bałtycki Festiwal Nauki, Dolnośląski Festiwal Nauki czy Festiwal Nauki w Krakowie, ale swoje spotkania organizowały też znacznie mniejsze ośrodki naukowo-dydaktyczne. Te największe miały w programie po kilkaset prezentacji, pokazów, wykładów.
Zazwyczaj w mediach codziennych Kortowiada pokazywana jest od strony wielkich koncertów, picia piwa w krzakach, ulicznej parady. W tłumie młodych ludzi studenci stanowią zaledwie 30 %. Ale w czasie Kortowiady dzieje się wiele innych, kameralnych i ambitniejszych spotkań, dyskusji, zabawy wymagającej intelektualnego wysiłku. To nie tylko teatralno-skeczowe zabawy w czasie boju wydziałów, ale i kameralne "eventy". Przykładem jest spotkanie w klubie Baccalarium w dniu 14 maja, gdzie studenci różnych wydziałów i kierunków (biotechlologii, nauk technicznych, filozofii itd.), spotkali się aby podyskutować o wyobraźni i literaturze fantastyczno-naukowej.
Minimuzea, wystawy, galerie w witrynie etc. to małe formy wykorzystywania przestrzeni publicznej. Na zdjęciu fragment ekspozycji zatytułowanej "Mazurska Izba Regionalna", znajdująca się w miejskim przedszkolu w Ełku. Gdzieś "pod schodami", z wykorzystaniem małego fragmentu wolnej przestrzeni. Piękne i edukacyjne. A takich małych "izb pamięci", miniwystaw kolekcjonerskich, nawiazujących do historii techniki, historii regionalnej codzienności, jest w placówkach oświatowych więcej. Co prawda nie są powszechnie dostępne, ale na codzień ogladają je liczne osoby. Podobnie jest z dekoracjami w kawiarniach, restauracjach czy nawet witrynach sklepowych. To sposób na niekonwencjonalne odzyskiwania przestrzeni publicznej. Czekając na profesjonalne muzea nauki i technili póki co cieszyć będziemy się małymi formami ekspozycji.
Kameralne spotkania z nauką już na stałe zagościły w radiu Planeta. Raz w miesiącu red. Marek Jarmołowski nagrywa kilkunastomonitowe dyskusje o nauce. Jest to przedlużenie spotkań w kawiarni naukowej naszego nieformalnego klubu profesorów Collegium Copernicanum. W ostatni wtorek w "kawiarnianym" studiu gościła prof. Renata Ciereszko i opowiadała o badaniach w Laboratorium Diagnosytyki Molekularnej Wydziału Biologii. Narodził się także pomysł na częstsze radiowe wizyty we wspomnianym laboratorium.
Okno ma w sobie coś magicznego, symbolicznego, refleksyjnego. Jest w tym coś z ciekawości świata, otwartości i chęci poznania. I swiatło tak pięknie się układa... Okno w Dziuchach - tak jak wiele innych - ma te elementy. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość...
Już od kilkunastu lat, z inicjatywy p. Wojciecha Altmajera, w jego domu w Dziuchach odbywają się spotkania dyskusyjne. Rozmowy toczą się wokół przyrody, ekologii, filozofii, astronomii, antropozofii, archeologii, buddyzmu i in. Do niewielkiej osady pod lasem - bo takie są właśnie Dziuchy (nie na każdej mapie są zaznaczone), przyjeżdżają ludzie nauki, filozofii, pasjonaci, dziennikarze, aktorzy, pisarze (czasem aż z Hamburga). Maleńka przestrzeń publiczna pod lasem... Takich miejsc w naszym regionie (na prowincji) jest więcej - warto o nich opowiedzieć, opisać - niech będę inspiracją dla innych.
Na zaproszenie Centrum Edukacji Ekologicznej w Ełku oraz Miejskiego Przedszkola i Żłobka uczestniczyłem w Ełku w konferencji "Poznaję, badam, szanuję - edukacja ekologiczna fundamentem zrównoważzonego rozwoju i wyrównywania szans edukacyjnych". Okazuje się, że na tzw. prowincji sporo ciekawych injatyw ma miejsce. Najbardziej spodobał mi się pomysł "Nauczyciele i ich pasje", to swoiste połaczenie z terapii sztuką z pasją, tkwiącą gdzieś głęboko w każdym człowieku. Z pewnością zorganizujemy wystawę prac ełckich nauczycieli w Olsztynie, a w Elku... przynajmniej jedno (liczę na więcej!) kamerale spotkanie z nauką i naukowcami.
Do ciekawych olsztyńskich wydarzeń popularnonaukowych i naukowych zaliczyć można cykliczne spotkania organizowane w Muzeum Gazety Olsztyńskiej (targ Rybny 1), ph. "Olsztyński Wehikuł Czasu". Spotkania prowadzone są przed dr. Andrzeja Korytko (UWM) oraz Marka Jarmołowicza.
Wraz z rozwojem cywilizacji i rosnącą presją człowieka zanikają naturalne siedliska wielu gatunków roślin i zwierząt. Drastycznych przykładów na zagładę gatunków, w związku z dewastacją naturalnych ekosystemów, nie trzeba szukać w Amazonii, czy rafach koralowych. Następuje ona wokół nas, nie ominęła również słodkowodnej ichtiofauny Polski. Problem ten dotyczy wielu rodzimych gatunków. Obecnie spośród 68 autochtonicznych gatunków ryb i minogów 54% zostało uznanych za zagrożone lub wymarłe. Antropogeniczne przekształcenia ekosystemów wodnych, związane z rozwojem przemysłu, rolnictwa, prac melioracyjnych, regulacji i zabudowy koryt rzecznych, czy też nadmierna eksploatacja doprowadziły do ograniczenia możliwości rozrodu i naturalnej rekrutacji, a konsekwencji do spadku liczebności lub wymarcia wielu populacji ryb. Ten tragiczny los spotkał na naszym obszarze jesiotra. Ostatniego osobnika złowiono w 1965 roku, a dzisiaj stajemy przed szansą reintrodukcji tego gatunku w zlewni Bałtyku.
W uzupełnieniu do popołudniowych spotkań na olsztyńskiej starówce i w śródmieściu, proponujemy spontaniczne spotkania z naukowcami i studentami w Baccalarium (koło stołówki). Miłe wnętrze oraz przystępne ceny (na studencką kieszeń) sprzyjać mogą kameralnym i interdycyplinarnym spotkaniom i dyskusjom wszelakim.
St.Cz.
Pani Elżbieta Mierzyńska już od wielu miesięcy pisze o opuszczonych i popadających w ruinę dworcach kolejowych na Warmii i Mazurach. Na zdjęciu wyżej, wnętrze stacji kolejowej w Reszlu (zobacz więcej zdjęć), jako przykład utraconej przestrzeni publicznej. Napis - notabene z błędem ortograficznym - na ścianie oraz porzucona paczka po chipsach, wskazuje, że przynajmniej okazjonalnie puste wnętrze dawnego dworca kolejowego jest wykorzystywane jako zastępcza przestrzeń publiczna. O jakości takich spotkań świadczy napis... Zmarnowane szanse, zmarnowana przestrzeń...
